Systemy smarowania

Systemy smarowania dzieli się według sposobu doprowadzania oleju do miejsc smarowanych. Smarowanie pod ciśnieniem polega na doprowadzeniu oleju do czopów głównych i korbowych za pomocą pompy oleju. W silnikach dolnozaworowych olej może być doprowadzany pod ciśnieniem również do niektórych czopów wału rozrządu oraz do sworznia tłoka, natomiast w silnikach górnozaworowych ponadto do dźwigni zaworów. Natomiast wszystkie inne części silnika smarowane są mgłą olejową, wskutek rozbryzgiwania się oleju wyciekającego z łożysk korbowych. We współczesnych silnikach samochodów system smarowania pod ciśnieniem jest najczęściej stosowany. Taki system smarowania zastosowany jest np. w silnikach samochodów Polski FIAT 125P Niektóre silniki mają dodatkowo w układzie smarowania chłodnicę oleju (np. MZMA Moskwicz 408, GAZ-24 Wołga, ZIŁ-130). Smarowanie rozbryzgowe polega na smarowaniu mgłą olejową lub ciekłym olejem doprowadzanym na powierzchnie czopów, wskutek rozbryzgiwania go przez czerpaki znajdujące się na pokrywach korbowodów ze specjalnych rynienek umieszczonych pod każdym korbowodem. Olej wyciekający z miejsc smarowania oraz nadmiar rozbryzgiwanego oleju ścieka do miski olejowej, skąd zostaje przetłoczony za pomocą pompy przez filtr z powrotem do wanienek. Smarowanie mieszane polega na doprowadzeniu oleju pod ciśnieniem tylko do najbardziej obciążonych części (zwykle do czopów głównych), podczas gdy pozostałe części smarowane są rozbryzgiem. Smarowanie mieszane jest bardziej skuteczne niż rozbryzgowe i dość często stosowane w nowoczesnych silnikach. Smarowanie mieszankowe jest stosowane w dwusuwowych silnikach gaźnikowych. Polega ono na doprowadzeniu oleju do miejsc smarowania za pośrednictwem mieszanki paliwa z olejem. Do napędu silnika stosuje się wówczas mieszankę paliwa z olejem w stosunku 1:20 do 1:50. Ze zbiornika olej wraz z paliwem zasysany jest przez gaźnik do skrzyni korbowej, a następnie przedostaje się do cylindrów. Dzięki temu istnieje możjiwość nasmarowania łożysk wału korbowego, sworznia tłoka oraz gładzi cylindra.’ Smarowanie mieszankowe w silnikach dwusuwowych możliwe jest dzięki zastosowaniu łożysk tocznych głównych i korbowych, które wymagają mniej smaru niż łożyska ślizgowe. Smarowanie górne polega na dodawaniu do paliwa specjalnych substancji w celu polepszenia smarowania gładzi cylindrów. Smarowanie to stosuje się niekiedy w silnikach czterosu-wowych jako dodatkowe, najczęściej w okresie docierania silnika. Do paliwa dodaje się zwykle niewielką ilość grafitu koloidalnego.Jako przewody oleju służą rurki miedziane, mosiężne lub stalowe oraz specjalne kanały w kadłubie i innych elementach silnika. Ponieważ rurki ulegają często uszkodzeniom i trudno jest utrzymać szczelność połączeń, zastępuje się je coraz.częściej kanałami. Wiercone są kanały w wałach korbowych, korbowo-dach, wałach rozrządu itp., lecz ze względu na znaczne odległoś­ci smarowanych punktów, zwłaszcza w dużych silnikach, zastosowanie rurek jest konieczne. Olej po przejściu przez pompę, zawór i filtr dostaje się do głównego przewodu oleju. Jest to kanał w kadłubie, wale rozrządu lub rurka wtopiona w kadłub. Z głównego przewodu olej przepływa kanałami lub rurkami do łożysk głównych, a nastę­pnie kanałami w wale do łożysk korbowych. W niektórych silnikach z łożysk korbowych przez kanały w korbowodach olej trafia do sworzni tłoków. Jedno odgałęzienie z głównego przewodu oleju doprowadza olej do osi dźwigni zaworów. Poza tym olej może być doprowadzany do innych miejsc, zależnie od konkretnego rozwiązania konstrukcyjnego silnika.Wskutek nieszczelności między gładzią cylindrów, pierścieniami tłoków oraz tłokami do skrzyni korbowej przedostają się pewne ilości mieszanki paliwa oraz gazów spalinowych. Paliwo oraz gorące spaliny mieszające się z olejem w skrzyni korbowej znacznie pogarszają jego właściwości smarne. W miarę zużywania się silnika intensywność przedmuchów do skrzyni korbowej wzrasta. W celu usunięcia spalin i umożliwienia odparowania paliwa stosuje się przewietrzanie skrzyni korbowej. Odbywa się to za pomocą specjalnego odpowietrznika lub przez wysysanie powietrza przewodem połączonym z rurą dolotową silnika. Jednocześnie stosuje się króciec zaopatrzony we wkład filtrujący, przez który powietrze z otoczenia dostaje się do skrzyni korbowej. W silnikach gaźnikowych powietrze zwykle pobierane jest z filtru powietrza i odprowadzane do filtru, a w silnikach wysokoprężnych pobierane jest z rury dolotowej za filtrem powietrza i odprowadzane do rury dolotowej za dławicą.

Comments

comments